12 مرد خشمگین 12Angry Man 1957

12 مرد خشمگین 12Angry Man 1957

  • ارسال سریع سفارش

    ارسال سریع سفارش

  • پرداخت انلاین

    پرداخت انلاین

  • محصولات اورجینال

    محصولات اورجینال

  • ضمانت بازگشت

    ضمانت بازگشت

خلاصه داستان : نوجوانی هیجده ساله از اهالی امریکا لاتین متهم به قتل پدرش گردیده است. شواهد نشان می‌دهد او با ضربات متعدد چاقو پدر خود را به قتل رسانده است، گرچه نوجوان که به نظر ضعیف و افسرده حال می‌رسد این اتهام را قبول ندارد با این حال وجود چاقویی در محل وقوع حادثه که متعلق به نوجوان مذکور است و...

600 تومان

با خرید این محصول 12 تومان تخفیف در خرید بعدی خواهید گرفت


خلاصه داستان : نوجوانی هیجده ساله از اهالی امریکا لاتین متهم به قتل پدرش گردیده است. شواهد نشان می‌دهد او با ضربات متعدد چاقو پدر خود را به قتل رسانده است، گرچه نوجوان که به نظر ضعیف و افسرده حال می‌رسد این اتهام را قبول ندارد با این حال وجود چاقویی در محل وقوع حادثه که متعلق به نوجوان مذکور است و او ادعا می‌کند آن را مدتی قبل گم کرده و خبری هم از محل آن نداشته است، به عنوان مدرک جرم، دلیلی برای مجرم شناختن او از سوی دادگاه شده است. حال دوازده مرد از طبقات مختلف اجتماعی به عنوان اعضای هیئت منصفه دادگاه، مأمور تصمیم گیری نهایی درباره این پرونده شده‌اند. اگر آنها فرد متهم به قتل را محکوم نمایند، وی باید روی صندلی الکترونیکی اعدام شود …


شرح فيلم : فيلمى از نوع هنوز پرطرفدار دادگاهى و نخستين اثر سينمايى لومت كه در دوره‏ى خود نقطه‏ى عطفى را در سينماى هاليوود رقم زد . اصل كار تياترى بود و در زمانى واقعى مى‏گذشت ؛ بنابراين براى حس « سينما » بخشيدن به صحنه‏ها ، در مجموع ، از 365 نما بيش‏تر استفاده نشد .

 

|۸امین فیلم برتر تاریخ و برنده ۳ جایزه اسکار و برنده و نامزد ۳۳ جایزه بین المللی دیگر|

شرح فيلم : فيلمى از نوع هنوز پرطرفدار دادگاهى و نخستين اثر سينمايى لومت كه در دوره ‏ى خود نقطه‏ ى عطفى را در سينماى هاليوود رقم زد . اصل كار تئاترى بود و در زمانى واقعى مى ‏گذشت ؛ بنابراين براى حس « سينما » بخشيدن به صحنه‏ ها در مجموع ، از 365 نما بيش‏تر استفاده نشد .

دو زبانه : فایل این فیلم بصورت دو زبانه بوده و هردو صوت زبان اصلی و دوبله فارسی در آن گنجانده شده است . بصورت پیشفرض صوت دوبله فارسی هنگام اجرای فیلم پخش میگردد . برای تغییر صوت و مشاهده فیلم با زبان اصلی میتوانید هنگام اجرای فیلم در نرم افزار Media Player Classic بر روی صفحه راست کلیک کرده و گزینه Navigate را انتخاب کنید سپس از شاخه ایجاد شده بر روی Audio Language کلیک کنید و صوت مورد نظر را انتخاب نمایید . امکان تغییر زبان در نرم افزارهای دیگر مانند Kmplayer و دستگاههای پخش خانگی نیز وجود دارد.


درباره این فیلم زیبا و به یاد ماندنی :

"سيدني! فيلم باشكوهي است"

سينمايي «دوازده مرد خشمگين» از همان ابتدا مخاطب را به خود جذب مي‌كند و هر كدام از دوازده عضو هيات منصفه در همان حين كه به بيننده معرفي مي‌شوند به خودشان نيز معرفي مي‌شوند، براين اساس‌ آشنايي با هركدام از شخصيت‌ها، در ابتداي فيلم «دوازده مرد خشمگين» مدتي نسبتا طولاني زمان مي‌برد و هركدام از اين كاراكترها ويژگي‌هايي كاملا منحصر‌به فرد خود را دارند.

«دوازده مرد خشمگين» محصول سال 1957 آمريكا است كه در مدت زمان 96 دقيقه به شيوه‌ي سياه و سفيد توسط سيدني لومت كارگرداني شده است.

* داستان فيلم :

فيلمنامه‌ي «دوازده مرد خشمگين» را رجينا لدزو براساس داستاني از خودش به نگارش درآورده است. داستان فيلم درباره‌ي دوازده مرد درهيات منصفه يك دادگاه است كه در زمان تنفس و قبل از اخذ راي نهايي دورهم جمع مي‌شوند. همه اعضا معتقدند كه مظنون گناهكار است. او يك پسر هجده ساله است كه گمان مي‌رود پدر خود را به قتل رسانده است. يكي از اعضاي هيات منصفه به‌نام ديويد با راي گناهكار‌بودن موافق نيست و شك‌هايي دارد باتوجه به اين‌كه تمام حقايق اثبات مي‌كند كه فرد مظنون گناهكار است، اعضا كنجكاو مي‌شوند كه چگونه ديويد دراين مورد مشكوك است و او دلايل خود را توضيح مي‌دهد.

* درباره‌ي فيلم :

كشمكش و اضطراب اعضاي هيات منصفه از همان آغاز تماشاگر را با خود درگير مي‌كند، چرا كه تماشاگر پس از اين‌كه يازده نفر را موافق گناهكار بودن پسر و يك نفر را مخالف اين حكم مي‌بيند، سردرگم مي‌شود.

بيينده‌ي «دوازده مرد خشمگين» از حضور شخصيتي مثل ديويس كه نظري مخالف ديگران دارد، احساس ناامني مي‌كند و حتي در لحظاتي به خاطر اين‌كه او نسبت به گناهكار بودن پسر شك دارد، او را درذهنش مسخرمي‌كند.

با اين حال تماشاگر فيلم لومت خود را در پيروزي‌هايي كه شخصيت ديويد به دست مي‌آورد سهيم مي‌داند و از اين‌كه او توانسته ساير اعضاي هيات منصفه را در مورد گناهكار‌بودن پسر هجده ساله به شك بيندازد احساس خوشحالي مي‌كند.

بيننده‌ي «دوازده مرد خشمگين» تمام كشمكش‌هايي كه ديويد براي اثبات بي‌گناهي پسر دارد را به نظاره مي‌نشيند و از اين‌كه ساير اعضا تاكيد برگناهكار بودن پسر دارند، درمواردي احساس شرمندگي مي‌كند. درحقيقت او در تمامي لحظات خود را عضوي از هيات منصفه مي‌داند.

* ناگفته‌هاي فيلم :
ـ تا سال 2003 گمان مي‌كردند كه تنها يك نسخه از فيلم در موزه راديو و تلويزيون آمريكا موجود است، اما در سال 2003 نسخه‌ي 16 ميلي‌متري ديگر از فيلم در كلكسيون ساموئل ليبووتيز يافت شد كه آنهم به موزه منتقل شد.

- درحين فيلمبرداري سيدني لومت به تدريج فاصله كانوني لنز دوربين را تغيير مي‌داد و اين تمهيد باعث مي‌شد كه دورنما به شخصيت‌ها نزديك‌تر شده، حس قرار گرفتن آنها در تنگنا بيشتر به مخاطب منتقل شود.

ـ فيلمبرداري «دوازده مرد خشمگين» در مدت زمان كوتاه 21 روز به پايان رسيده و تمامي لوكيشن‌هاي اين فيلم نيويورك بوده است.

ـ هنري فوندا از سوي اتحاديه‌ي هنرمندان آمريكا موظف به تهيه‌ي فيلم شد. بنابراين او علاوه بر بازيگري، تهيه‌كنندگي فيلم را هم برعهده گرفت.
با اين حال يك فيلم در همان بدو امر به حدي براي او غيرجواب مي‌نمود كه تصميم گرفت ديگر اين‌كار را تكرار نكند.

ـ هنري فوندا به تماشاي نقش خود در فيلم علاقه‌اي نداشت و به همين دليل تمام فيلم را به‌طور كامل نديد. با اين‌حال او وقتي پس از تماشاي بخش‌هايي از فيلم از اتاق نمايش خارج شد خطاب به لومت (كارگردان) گفت: سيدني، فيلم باشكوهي شده است.

* اكران در سينماها و حضور در جشنواره‌هاي جهاني :

سينمايي «دوازده‌ مرد خشمگين»، 13 آوريل 1957 در نيويورك به نمايش درآمد و پس از آن در كشورهاي آلمان، سوئد، فنلاند، ايتاليا، استراليا، اسپانيا، ژاپن، دانمارك، فرانسه و هلند اكران عمومي شد.

اين فيلم در جشنواره‌هاي هنري جوايز معتبري را به خود اختصاص داد كه از آن جمله مي‌توان به خرس طلاي برلين اشاره كرد.

اين فيلم نامزد سه‌جايزه‌ اسكار بهترين كارگرداني، بهترين عكس و بهترين فيلمنامه بوده است و در جشنواره‌ي بافتا نيز جايزه‌ي بهترين فيلم خارجي را از آن خود كرده است.

ساخته‌ سيدني لومت نامزد دريافت جايزه‌ي بهتين فيلم، بهترين بازيگر مرد، بهترين كارگرداني و بهترين بازيگر نقش مكمل مرد از جشنواره‌ گلان گلوب بوده است.

* درباره‌ي كارگردان :

سيدني لومت كارگردان و مولف‌ هاليوودي كه همواره به خاطر اقتباس‌هاي موفقش مورد توجه سينما دوستان بوده است، 25 ژوئيه 1924 در پنسيلوانياي آمريكا متولد شد.

او براي اولين‌بار در سن 4سالگي به روي صحنه رفت و از 14 سالگي در نيويورك بزرگ شد. لومت تحصيلات عالي‌اش را در رشته‌ي ادبيات دراماتيك در دانشگاه كلمبيا طي كرد. لومت به عنوان كارگرداني فعال و با ذوق در تمام ژانرها طبع آزمايي كرده است. او كارش را با تئاتر آغاز كرد و از آنجا كم‌كم به عنوان يك كارگردان مشهور كسب اعتبار كرد.

لومت ابتدا كارش را از تلويزيون شروع كرد و «دوازده مرد خشمگين»، نخستين فيلم او است كه درسال 1957 به عنوان يازدهمين تجربه‌اش به نمايش درآمد. اين فيلم برگرفته از يك درام تلويزيوني بود كه با هنرنمايي هنري فوندا تكميل شد.

منبع : ايسنا
گرداوری و تنظیم : نقد فارسی


نقدی بر فیلم «دوازده مرد خشمگین» / اتاق هیئت منصفه، آغاز کار درام در ساختمان کنگره

در فیلم دوازده مرد خشمگین «رجینالد رز» (نویسنده فیلم) تمام جزئیات و پیچیدگی‌های این فیلم عالی را از قسمتی به همین نام از سریال «استودیو یک هالیوود» که خود او در سال 1954 نوشته بود، به دست آورد. قسمتی بسیار نافذ،حساس و گاهی اوقات چنان تکان دهنده که کالبدشکافی قلب و ذهن مردانی بود که چیزی کمتر از خدایان هستند. درامی که در عین حال که داستانی جمع و جور،جذاب و قانع‌کننده دارد، بیننده را به چیزی فراتر از اتاق کوچک و محدود هیئت منصفه می‌رساند.

اعتبار قدرت این کنکاش شفاف داستان، در این واقعیت نهفته است که ویژگی‌ها،شکستها،احساسات و تعصبات این دوازده مرد در مقابل این حقیقت قابل توجه و مهم قرار می‌گیرد که زندگی یک پسر جوان در دستان آنهاست. کارگردان یعنی سیدنی لومت که این اولین فیلمش در عرصه سینماست و بوریس کافمن،فیلمبردار اسکار برده‌ی فیلم، استفاده ماهرانه‌ای از بازیگران عالی در موقعیتی ثابت و عکس‌گونه کرده‌اند. مهمتر از همه، آنها از ایده‌ها و واژه‌های نافذ نویسنده استفاده کامل و به جایی کرده‌اند تا اصول و جزئیات شخصیتها را برای بیننده بیرون بکشند.

فکر اساسی آقای رز (نویسنده) در فیلم این است که اگر برای شک معقول، جایی باشد حتی اگر قانون صراحتا بتواند به سادگی شخصی را محکوم کند، باید انسان این شک معقول را قبول کند. متهم در فیلم جوان هیجده ساله خشنی است(که بیننده فقط چند لحظه در سکانس آغازین فیلم او را میبیند) که از خانواده‌ای فقیر می‌آید و اتهامش کشتن پدر بی‌رحم و سابقه‌دارش به ضرب چاقوست. همه اعضای هیئت منصفه اعتقاد دارند که این پرونده‌ای مختومه بوده و پسر محکوم است اما یکی از اعضاء اعتقاد داردکه شاید پسر گناهکار باشد اما شکی در بین است،مخصوصا اینکه وکیل مدافع تسخیری پسر به خوبی از او دفاع نکرده است. پس نمیتوان به سادگی گفت که پسر گناهکار می‌باشد.

درست همینجاست که آقای رز(نویسنده) با ظرافت خاصی شروع به افشای دلایل مخالفت آن یک شخص(هنری فوندا) میکند. در بین هیئت منصفه مردی خودساخته (لی.جی کاب) وجود دارد که به خاطر اینکه پسرش از او سرپیچی کرده،بسیار عصبانی است و نسبت به بچه‌ها موضع‌گیری خاصی دارد. یکی دیگر از اعضاء، گاراژداری(اد بگلی)  است که تعصبات نژادپرستانه دارد. یکی دیگر، دلال بورس آرامی(ای.جی مارشال) است که با جدیت، حکم خود مبنی بر گناهکار بودن پسر را دنبال میکند.  فردی دیگر فروشنده‌ای (جک واردن) است که تنها دلش میخواهد سریعتر حکم داده شود تا به دیدن بازی بیسبالش برسد. مرد تبلیغات ساز خوش‌تیپی (رابرت وبر) هم در بین آنهاست. همچنین پیرمردی(جوزف سویینی) باهوش و خوش‌خیم با سالهای زندگی و در آخر هم ساعت‌سازی (جورج وسکویچ) که پناهنده بوده و قدردان دمکراسی که در این کشور به دست آورده است، می‌باشد.

هنری فوندا قویترین تجسم از فردی روشن‌فکر در هیبت عضوی از هیئت منصفه را در طول سالها برای ما ارائه میدهد که با استدلال‌های منطقی و بی‌نقص، شک را بر دل همکارانش مینشاند تا اینکه در آخر همگی رای بر بی‌گناهی پسر می‌دهند. در عین حال این شخصیت کاملا طبیعی،احساسی و تاثیرگزار است. وی به طور عجیبی نوآوری خودش در کشف توطئه‌ها و کمبودهای دادگاه را در پیش میگیرد. در ادامه بعضی دیگر از اعضاء هیئت منصفه نیز به این درک میرسند که آنها هم قادر هستند تا این کار را انجام دهند.

بیننده شاید تصور کند که نویسنده و کارگردان تنها علاقه‌مند بوده‌اند که شخصیتهایشان را در قالب بازیگرانشان دربیاورند که به طور ستودنی هم از پس اینکار برآمده‌اند. باید گفت که هر کدام از اجرا کننده‌های این فیلم به خوبی کار خود را انجام داده‌اند و بازیگران به صورت متقاعدکننده‌ای بازی کرده‌اند.
آقایان رز،لومت،فوندا و سایر همکارانشان جنس لطیف و زیبا را از این اتاق هیئت منصفه بیرون نگه داشته‌اند،اگر چه این عمل فیلم «دوازده مرد خشمگین» را نامتعارف و خوش زبان در محضر زنان کرده و هیچ جذابیت و نفوذ زنانه‌ای در آن دیده نمیشود اما در نهایت آنان درامی قدرتمند و به قدر کافی محرک و افسون‌کننده برای بیننده به وجود آورده‌اند.

منتقد: ای.اچ.وِیلر - نیویورک تایمز
ترجمه: فرهاد دل‌آرام


یادداشتی بر فیلم 12 مرد خشمگین

دوازده مرد خشمگین فیلمی به کارگردانی سیدنی لومت و بازی هنری فوندا.یکی از ان فیلم هایی که می توان از ان به عنوان یک نمونه عالی برای کلاس کارگردانی استفاده کرد.همین طور فیلنمامه ی فیلم نیز یکی از بهترین فیلمنامه های سینماست.

داستان فیلم در مورد 12 نفر از اعضای هیئت منصفه است که قصد دارند در مورد اعدام شدن جوانی تصمیم بگیرند تمام اعضا به جزو یک شخص رای بر محکومیت جوان میدهند.نوع تصمیم گیری افراد به خوبی نوع برداشت ان ها را زندگی نشان می دهد. به مرور زمان با مخالفت همان یک نفر و دلایلی روشنی که می اورد کم کم نظرها فرق می کند.لومت به خوبی نشان داده است که نوع دید یک فرد در زندگی چه طور می تواند در این جا نقش داشته باشد و این سوال پیش می اید ایا با این وصف هیئت منصفه می تواند واقعا منصف باشد و نظر شخصی افراد در رای وارد نشود! اخرین فرد مخالف در فیلم که اصرار به اعدام ان جوان داشت به مرور مشخص می شود که او از جوان خودش راضی نیست؟!

کارگردانی فیلم بدون شک فوق العاده است.همین بس که تمام داستان در یک اتاق است وفیلم روی دیالوگ جلو ی رود ولی تا اخر شما را جذب میکند (خیلی خیلی بیشتر از اکشن های امروزی).سیدنی لومت در این فیلم به خوبی هر چه تمام تر با لنزها بازی کرده است.اغاز فیلم ما فضای بازی از اتاق را مشاهده می کنیم ولی کم کم با توجه به سخت تر شدن رای گیری این فضا بسته و بسته تر می شود  حتی شما سقف را نیز مشاهد می کنید و حس خفقانی که به این اعضا دست داده به شما هم دست می دهد.کلوزاپ هایی بیشتری را در فیلم مشاهده میکنیم این حس با گرفتن باران نیز بیشتر می شود و حتی شما فضای بارانی بیرون اتاق را نیز حس می کنید و این از ان شاهکارهایی در کارگردانی است که خیلی کم اتفاق می افتد.

این فیلم به ما فرق سینما و تئاتر را نشان می دهد با این که تمام فیلم در یک دکور است ولی اینجا این دوربین و لنز است که حس های گونانی را ایجاد میکند و این وجه تمایز سینما و تئاتر است. این فیلم این نکته ی حائز اهمیت را به ما درس می دهد: حتما برای ساختن یک فیلم سینمایی باید با انواع لنزها و زوایای دروبین اشنایی داشته باشیم(البته کاربرد درست و به جا!) تا فیلم مانند یک تئاتر برای بیننده نشود زیرا در حال حاضر بیننده به سینما امده تا فیلم سینمایی ببیند وگرنه به سمت سالن تئاتر میرفت!

نویسنده: بهروز رادمان

دموکراتیزه کردن قضاوت یا بازسازی نگره ی اخلاقی؟!

جوان هجده ساله ای به اعدام محکوم شده است. همه ی قرائن و شواهد بر گناهکاری اش دلالت کرده اند، وکیلش از دفاع جانانه ی او سر باز زده است و اینک فاصله ای به اندازه ی یک رأی با صندلی الکتریکی دارد. رأیی که به نظر می رسد اعضای کم حوصله ی هیأت منصفه در آن هم نظر باشند. و مگر جز این می تواند باشد که زمین و زمان بر گناهکاری پسرک حکم دهد و چنین هیأتی در داوری اش خرق عادت کند؛ هیأتی که هنجارهای عمومی و نظام قضایی را نیز حامی خود می بیند و اینک باید نقش بوروکراتیک خود را در طرفه العینی ایفا کند.

اعضا در اتاقی گردهم می آیند، دوازده مرد، بی آنکه نام یکدیگر را بدانند، به ترتیب شماره های شان به شور می نشینند. هوای گرم چنان کلافه شان کرده است که برای پایان این تکلیف هنجاری لحظه شماری می کنند. اما همه چیز با «شک منطقی» داور شماره هشت تغییر می کند. او مانعی می شود در برابر اراده ای که به نظر از کوچکترین پیرایه ی ناحقیقی نیز تهی است. اما داور شماره هشت به چیزی فراتر می اندیشد، اینکه: « حقیقت، آنگاه که تکلیف هنجاری، بدل به امری اخلاقی شود، تا چه پایه می تواند بی هیچ تغییری پایدار ماند؟» این پرسشی است که چالش بنیادین دوازده مرد خشمگین ساخته ی سیدنی لومت را برپا می دارد.

مفهوم، که در آغاز از آن رو حقیقی شمرده می شود که ریشه جمعی دارد، در طی تحول و تکامل خویش به سمتی می گراید که فقط در صورت حقیقت داشتن به امری جمعی تبدیل می شود.

این گفته ی امیل دورکیم، جامعه شناس فرانسوی است که حقیقت نماییِ یک مفهوم را تنها به واسطه ی اجماع پیرامون آن ناممکن می داند. اما مفاهیم در دنیای مدرن نه به واسطه ی حقیقی بودن، بل از منظر ایجاب جمعی شان داوری می شوند. حقیقت در نمود عینی و فراگیرش آنچنان مهیب به نظر می رسد که نظام های سیاسی و حقوقی و ساختارهای قدرت، اغلب از آن فاصله می گیرند و اجماع گنگ و دموکراتیزه را جایگزین آن می سازند. دموکراتیزه کردن اخلاق به واسطه دموکراتیزه کردن حقیقت در نظام های قضایی مدرن امری ریشه دار است و شاید این یکی از دلایل بهره گیری از هیئات منصفه در محاکمات قضایی (و به ویژه جنایی) باشد: بهره گیری از جمعی برای اخلاقی جلوه دادن احکامی که در یک ساختار بوروکراتیک صادر می شوند. این احکام به ظاهر خدشه ناپذیرند و بر مبنای مدعیات شهود پایه گذاری می شوند. نظام قضایی بی آنکه بخواهد اراده ی خود را مستقیما به ثمر نشاند، به میانجی دموکراتیزه شده روی می آورد و بی توجه به شأن اجتماعی شان، آنها را در جایگاه داوری می نهد. به تعبیری دیگر، این نظام قضایی کاری به آن ندارد که شهود یا اعضای هیأت داوری، تا چه میزان مستعد کنکاش پیرامون حقیقت یا امر اخلاقی اند، یا آن که خود چه سرنوشتی را پشت سر نهاده اند؛ آنچه

برای شان اهمیت دارد، رجوع به مردمانی است که باید حقیقی بودن مفهوم یا تصمیمی را به واسطه ی نقش جمعی شان تأیید کنند.
اما اینجاست که شاید ماکس شلر از ما بپرسد: «مگر نه آنکه بنیاد قضاوت باید بر اخلاق استوار باشد و اخلاق ایجاب می کند که حقیقت در عینی ترین نمودش بازیافته شود، پس آویزان شدن به چنین داوری های دموکراتیزه شده و نارسایی چگونه می تواند شایسته باشد؟ مگر بنیاد اخلاق و حقیقت می تواند بر چیزی استوار گردد که خودش به غایت از اخلاق تهی است؟» داور شماره هشت در میان مردان هیأت داوری، درگیر چنین پرسشی است. او نمی خواهد صرفاً به نقش زینتی خود در بازتأیید دموکراتیک این حکم قضایی بسنده کند. او که خود مهندس معمار است، در معماری این بنای منطقی شک می ورزد و بدین سان در برابر یازده مرد دیگر می ایستد که هر یک به دلایلی، نه تنها نمی خواهند در معماری این بنای عظیم خدشه ای وارد آورند، بل گاهی نیز به سماجت از آن مراقبت می کنند.

اما آن گونه که گفتیم، دلایل این یازده مرد متفاوت است. داور شماره سه و ده، بیشترین مقابله را با شک منطقی داور شماره هشت دارند و این موضوع نیازمند بررسی است، این که چگونه می شود تعدادی از داوران از نقش هنجاری به ظاهر کسالت بارشان فراتر می روند و مدافع پرشور رأی دادگاه و اعدام پسرک می شوند؟ داور شماره ده از جمله مردمانی است که به نوعی طبیعت گرایی باور دارند، چه آنکه در جایی از مجادلات خود، سرشت پسرک را که از محله ای فرودست می آید، آمیخته به پلیدی معرفی می کند. شلر در بخشی از نقدهای خود، این را قسمی از روند رو به تزاید محافظه کاری در ساختارهای قدرت بوروکراتیک معرفی می کند که با یکی دانستن منشا اخلاق و سرشت مقدر شده ی آدمی، حقیقت او را در سرشت اش می پیچد و فرودستی اش را نشانه ای برای محکوم ساختن اش! اما داور شماره سه از سنخ دیگری است. در ابتدای جلسه ی داوری، به اشارات مبهم او درباره ی یگانه فرزندش گوش فرامی دهیم، اشاراتی که حاکی از نابه سامانی رابطه ی او با پسر جوان اش است. این ابهام تنها در انتهای مجادلات پردامنه ی داوران آشکار می شود و احساس کین توزی داور شماره سه به غایت برهنه می شود. کین توزی چیزی نیست جز: « بغضی انباشته شده از ناتوانی کنشگر اجتماعی در تغییر دادن وضعیتی در گذشته ی خود». ازاین روی، کینه ورزی داور شماره سه آشکار می شود؛ بغضی آشکار که ناتوانی از حفظ رابطه ی پدر – پسری را به جانب پسرک در آستانه اعدام نشانه می رود.

دیگر اعضای هیأت داوران، بیشتر شبیه آن چیزی اند که آدام اسمیت «حضار بی طرف» می نامد، آنها که مترصد داوری کرخت پیرامون حقیقت اند. اما شاید بهتر باشد از بی طرفی سخن نگوییم، چرا که «بی طرفی»، انگاره ای است موهوم از «کرختی بی پایان» آنان. آنها صرفا در تکلیف هنجاری شان به عنوان «شهروند خوب» که باید نقشی از پیش مشخص را در ساختار بوروکراتیک قدرت بازی کنند اصرار می ورزند و این اصرار تا بدان جایی است که داور شماره هفت، بی صبرانه منتظر پایان جلسه است تا با محکوم کردن صوری پسرک به اعدام، بازی بیسبال تیم محبوبش را از دست ندهد! بدین ترتیب رابطه ای معنادار میان شهود و داوران برقرار می شود؛ آنان که شهادت می دهند و آنان که به ارزیابی شهود می نشینند، جملگی در رخوت خودنمایانه ی تکالیف شان غرقه اند.

داور شماره هشت در چنین شرایط دشواری مخالفت خود را ابراز می دارد. او مدعی بیگناهی متهم نمی شود، بل از عبارتی استفاده می کند که برای بحث ما معنادار است: «شک منطقی». روشن است که قضاوت او درباره ی بی گناهی آن جوان مبنایی پیشتر متقاعد کننده و عقلانی ندارد. رویکرد عقلانی به اخلاق در جایی که ساختار قدرت بوروکراتیکِ به غایت عقلانی شده حاکم شده است، تنها به مشت در هوا پراکندن می ماند، از این روی روش او در طرح نوعی شک منطقی، مشابه آن چیزی است که «رویکرد شهودی به اخلاق» می نامند. این رویکرد شهودی یگانه راهی است که بتوان نوعی عقلانیت مجزا از عقلانیت رخوت آمیز بوروکراتیک بنا کرد و داور شماره هشت در این کار اندک تردیدی به خود راه نمی دهد. او می داند که تردید بر مبنای رویکردی شهودی و به پیامد آن مجادلات پردامنه با دیگر داوران، تنها روشی است که به واسطه ی آن می تواند داوران بی حوصله و گاه کینه توز را به نگرشی اخلاقی به موضوع قضایی وادار سازد.

با این حال بازسازی نگرشی اخلاقی در دنیای مدرن امری دشوار است. شاید در عصر مردمانی که داوری کاریزماتیک بزرگان روزگار خود را قدر می نهادند و مترصد اهرم های دموکراتیک نمی ماندند، بازسازی و گاه بازآفرینی نگره های اخلاقی آسان تر می نمود؛ اما در دنیای مدرن با ساختارهای قدرتی که به واسطه ی نوعی دموکراتیزه شدن خود را بیش از پیش مستقر می سازند، در دنیایی که کاریزما در هزارتوی توده وارش محو می شود، بازسازی اخلاقی کاری بسیار دشوار است. داور شماره هشت نمی تواند به آسانی شک منطقی خود را به ثمر رساند، چرا که مزیتی نسبت به دیگر داوران ندارد و ژرفای فکری اش نیز به او نمودی کاریزماتیک نمی تواند ببخشد. تنها اهرمی که او در دست دارد، ایستادن بر سر مجادله ای فکری و نمایاندن کژتابی های رخوت آمیز و گاه پرکین تکالیف آنان در درون نظام اجتماعی است. او این کار را با دشواری بسیار و از طریق بازآفرینی انتقادی صحنه های مرتبط با جنایت انجام می دهد و بدین سان پیشگویی دورکیم به واقع می پیوندد و حقیقت از این روی تنقیح می شود که حقیقت است، نه به بخاطر آنکه الزاماً مبنایی جمعی دارد. به تعبیری، این حقیقت است که امر جمعی را فارغ از ساختارهای قدرت موجود، بازسازی می کند.

منابع: وبلاگ مصائب آنا

و سایت IMOVIE-DL

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

زیرنویس پارسی دارد

کیفیت فیلم 720 می باشد

خریداران این محصول، این کالاها را نیز خریده اند:

شما هم می توانید در مورد این کالا نظر بدهید